تبليغاتX
شهر غریب

آواي هجرت






باور كُن ای عشق!  

در دو سويِ ترحُم،مانده‏ام

هر  یک شيفته و عاشق

هر  یک دل پذيرا برايِ بودن

چه كنم با آوايِ دل‏ ؟

باختن رونقِ اين معركه شد

به سويِ هر یک نهادن گام، نيست آسان

از خود گذشتن،كار اين بازار نيست

می روم خاموش،اندر اين جاده‏ی پُر پيچ و خم

آخر-اش هيچ پيدا نيست كه نيست

حقيقت هر سويِ دارد فرياد

راهی به جُز گُريز از اين مُعمّا نيست

باور كُن ای عشق!

با تو بودن درمانِ اين درد است و فُرستِ فردا نيسث

گر كنی لطفي بر منِ مسكين؟

ای عشق!

نَهم سر بر آستان-ات تا ابد

دردِ من، دردِ اِمروز و فردا نيست

می گُريزم از خويش، تا رسيدن بر آستان-ات

رِهايی به‏جز يك سودا نيست

- 27 سپتامبر 2009 - 05 مهر 1388

كتيبه اي ماندگار ازصابر | یکشنبه پنجم مهر 1388 | 11:47 قبل از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

وجودِ ترک دار  

از چشمانی غم بار،

مي‏ريزد سرشکِ وفا

بر قامتِ رَعنايِ او

نشسته نسيمِ پرده‏دارانِ صبر

سالياني-ست مي‏كشد بر دوش،صبرِ ايوب

او حقيقتِ متلقِ زندگي-ست

او راويِ گذشت و آزاده‏گي-ست

چگونه دل بر كنم از او؟

او نمايِ كاملِ انسان

و من دور‏نمايِ يک وجودِ ترک دار

مي‏سوزم در آتشِ بي‏دادگريِ هوس‏ها

عهد و پيمانِ من، چون ديواری فرسوده

كه مي‏ريزد آرام،آرام بر بسترِ نابودی

از تو شرم‏گين‏ام‏‏، ای واژه‏ی فهم!

و مي‏گريزم ناخواسته به ناکجاهایِ ناپيدا

دگر توانِ ديدنِ چشمانِ نم‏ناک نيست مرا

اينک كه باور دارم به تماميِ وجود،تو‏ را

شرم‏گين‏ام از بازگشتِ مهرِ تو در سينه‏ام

كتيبه اي ماندگار ازصابر | سه شنبه سوم شهریور 1388 | 7:6 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

کاخ آرزوها  

صدايی در مدارِ انديشه‏ام دارد فرياد 

ندايِ او نهَ به كس مي‏ماند، نَه به روُيا

او چسمِ مُطلق است؟ يا ساخته‏ی آرزوها؟

هر‏چه هست...

با من در تكاپويِ بودن است.

گه‏گاهی مي‏نشاندم بر گردونه‏ی خشم،

گه‏گاهی بر مركبِ روُياها 

او دوست است؟ يا دشمنِ ديرينه؟

نمي‏دانم صفت‏اش را چه به‏خوانم؟

زبان‏اش به تلخيِ حقيقتِ وجود،

نگاه‏اش به مانندِ موسمِ صبح‏گاه‏هان

از آن روز كه درکنار بَهر،

كاخِ آرزوهايم را با من مي‏ساخت

تا اين هنگام كه پا نهادم در آن كاخ

سفيرِ خواسته‏هايم باقي-ست

28 ژوئن 2009 - 07 تیر 1388

كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه ششم تیر 1388 | 4:24 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

دوباره آغاز  

از صبح‏دمانِ عطر‏انگيز

واژه‏گان بر مي‏خيزند

تا غروب‏هايِ روياها

جدل در بسترِ حنجره‏ها را

مي‏كشانند بر دوش

زاويه‏هايِ اِدراک همه بسته و خموش

چقدر دل‏انگيز است!

نگاه بر ستونِ پُر معنايِ واژه‏گان

صداي‏ام را مي‏فشارم درگلو

نگاه‏ام را مي‏پوشانم بر الفاظ

گه‏گاهی مي‏پوشاند فضایِ انديشه‏ام را غُبار

غُباری از پَسِ حركتِ نابهنگام

دوباره تولد

دوباره آغاز

شنبه 13 ژوئن 2009 - 23 خرداد 1388

كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه بیست و سوم خرداد 1388 | 11:3 قبل از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

پنجره‏هايِ بسته  

آمدی آن روز

گرفته بود غُبار

پنجره‏هايِ بسته را

دست‏هايِ تو شد،معجزه

رويِ قُفلِ پنجره‏ها

نسيمی از عشق اِحاطه كرده بود

فضايِ خانه را

خُدا را هم حسادتی بود،آن روزها

از گَرمايِ عشقِ بي‏ريايِ تو

آدم‏ها قلبِ تو را حِس نكرده،

مِلامت‏ها كردند...

آوايِ نفس‏هايِ تو را.

 روزِ رفتن

روزِ ودايِ ناپيدا

چكاوك‏ها بَر بامِ خانه،

ترانه‏ی غم مي‏سُرودند

يادم هست!

آسمان اَبری بود،آن روز

دلم گِريه مي‏خواست

گِرفته بود،‏مثلِ روزهايِ پائيزی

رفتي!

ماندم تنها

مثلِ هَر زمان

باز هم پنجره‏ها را بستم!

تا دگر بار شايد؟

دست‏هايِ تو،شود معجزه‏ای

رويِ قُفلِ پنجره‏ها

 

 پنج شنبه 16 آوريل 2009 - 27 فروردین 1388

كتيبه اي ماندگار ازصابر | پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388 | 7:35 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

صدايِ ريزشِ باران  

اي‏‏ زمان!

ای بي‏وفايِ مانده‏گار

بشكن اين سكوتِ بي‏پايان را

از ياد برده‏ام

سالياني‏ست،

نوازشِ آفتابِ بهاری را

بنگر!

خورشيد هم گرفته رنگِ غرور

صدايِ ريزشِ باران،

دگر ندارد آن رويايِ روزگارانِ بي‏پنجره را

نغمه‏ها همه دارند

جامه‏ی غم به تن

گه‏گاهی مي‏وزد نسيمی از اُميد

از آن‏سويِ ديارِ

حال چه كنم با پنچره‏ها؟

همه يك دست و بي‏صدا

مي‏نويسم هر روز

با مُركبِ بي‏رنگ

جمله‏ای بي‏مفهوم،

رويِ غُبارِ پنجره‏ها

 شنبه 21 مارس 2009 - 01 فروردین 1388

 

 

كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه یکم فروردین 1388 | 5:8 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

بيا‏!!!  

امروز كه هستم

بشنو نوايِ دل‏ام  را

چرا كه مي‏سُرايد زيبا

هرآنچه را كه مي‏كند حِس

از ماندن در كنارِ تو

بشكن

سكوتِ كُهنه‏يِ دلم را

با واژه‏ای زيبا

در صبح‏گاهی دل‏انگيز

تا بشكُفت

مثلِ گلی در بهار...

در آغوشِ عشقِ بي‏ريايِ تو

خانه‏ام را گرفته غُباری دل‏گير،

دل‏گيرتر از صدايِ مرگ

بيا‏!!!

عطرِ تنِ خويش را

دگر بار

بي‏افشان بر تنِ

اين غُبارِِ دل‏گير

 شنبه 07 مارس 2009 - 17 اسفند 1387

 

 

كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه هفدهم اسفند 1387 | 2:37 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

عصرِ بيدار  

كودكی دارد چهره‏ا‏ی

بسان كُهن‏سالان

مي‏برد بر دوش

باری

سنگين‏تر از زمان

زيرِ آفتابِ آرزوها،

می انديشد سويِ فرداهايِ دور

چيست؟

در مدارِِ زهنِ اين كودك

برِ انديشه...

گشته چهره‏اش عنصرِ ناب

عصرِ رسيدن،عصرِ بيدار

عصرِ پرواز به بُلنديهايِ هم‏تراز

رويِ زمان شرمگين از نگاه‏اش

مي‏برد بر دوش باری سنگين‏تر زمان

 28 فوريه 2009 - 10 اسفند 1387

كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه دهم اسفند 1387 | 11:26 قبل از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

(ترانه‏)  

تويِ اين شهرِ غريب

غريب‏ترين نفس من‏ام

مي‏يونِ اين همه آدم

عاشقِ بي‏بال و پَرم

رفتی اون دور‏دورا

تنهام گُذاشتي،‏با يهِ دُنيا خاطره‏ها

شب‏ها نمي‏آيد به چشم

يه خواب مثلِ گُذشته‏ها

روز‏ها هميشه ابريه

كوچه‏ی غم‏ها شده بي‏انتها

تويِ اين شهرِ غريب

پَرنده‏ی اسير من‏ام

دُنيا شده قفس بَرام

هيچ رنگی نمي‏بينم

تويِ قصرِ آرزو‏هام

تويِ شهرِ غريب

شايد يه روز پرواز كُنم

بَرم اون دور‏دور

خاطره‏ها را به دستِ باد رِها كُنم

شنبه 27 دسامبر 2008 - 07 دی 1387

كتيبه اي ماندگار ازصابر | جمعه بیست و نهم آذر 1387 | 10:39 قبل از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |

خنجری بر دست  

آه!

از اين همه سيلابِ هوس

آه!

از اين همه سر‏خورده‏گيهايِ جنون آميز

رفته از ياد،مفهوم بودن

خنجری بر دست

مي‏كوبم بر تصويری

كه شكلِ من است

آخر گناه‏اش،خنده‏ی سردِ پاييزي‏-ست

مي‏زند بر جان‏ام نيش

سكوتِ خنده‏ی او

حقيقت را مي‏دهد پرواز

بر بامِ انديشه‏ام

آخر ساليانيست

انديشه‏ام

از آواي‏اش فراي-ست

 

 24 نوامبر 2008 - 04 آذر 1387

 

 

 

 

 

كتيبه اي ماندگار ازصابر | دوشنبه چهارم آذر 1387 | 6:41 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |