زندگی مانَندِ دريا-ست:
گاهی آرام،همچون طفلی در گهوارهای كه خفته است.
گاهی خروشان، بسانِ اِنقلابی كه پس از ظلم و ستمِ قدرتمندان به وجود ميآيد.
گاهی آرام،همچون طفلی در گهوارهای كه خفته است.
گاهی خروشان، بسانِ اِنقلابی كه پس از ظلم و ستمِ قدرتمندان به وجود ميآيد.
کاخ آرزوها
صدايی در مدارِ
انديشهام دارد فرياد
ندايِ او نهَ به كس ميماند، نَه به روُيا
او چسمِ مُطلق است؟ يا
ساختهی آرزوها؟
هرچه هست...
با
من در تكاپويِ بودن
است.
گهگاهی مينشاندم بر
گردونهی خشم،
گهگاهی بر مركبِ
روُياها
او دوست است؟ يا دشمنِ
ديرينه؟
نميدانم صفتاش را چه
بهخوانم؟
زباناش به تلخيِ حقيقتِ وجود،
نگاهاش به مانندِ موسمِ صبحگاههان
از آن روز كه درکنار بَهر،
كاخِ آرزوهايم را با من ميساخت
تا اين هنگام كه پا نهادم در آن كاخ
سفيرِ خواستههايم باقي-ست
28 ژوئن 2009 - 07 تیر 1388
كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه ششم تیر 1388 | 4:24 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |
