زندگی مانَندِ دريا-ست:
گاهی آرام،همچون طفلی در گهوارهای كه خفته است.
گاهی خروشان، بسانِ اِنقلابی كه پس از ظلم و ستمِ قدرتمندان به وجود ميآيد.
گاهی آرام،همچون طفلی در گهوارهای كه خفته است.
گاهی خروشان، بسانِ اِنقلابی كه پس از ظلم و ستمِ قدرتمندان به وجود ميآيد.
صدايِ ريزشِ باران
اي زمان!
ای بيوفايِ ماندهگار
بشكن اين سكوتِ بيپايان را
از ياد بردهام
ساليانيست،
نوازشِ آفتابِ بهاری را
بنگر!
خورشيد هم گرفته رنگِ غرور
صدايِ ريزشِ باران،
دگر ندارد آن رويايِ روزگارانِ بيپنجره را
نغمهها همه دارند
جامهی غم به تن
گهگاهی ميوزد نسيمی از اُميد
از آنسويِ ديارِ
حال چه كنم با پنچرهها؟
همه يك دست و بيصدا
مينويسم هر روز
با مُركبِ بيرنگ
جملهای بيمفهوم،
رويِ غُبارِ پنجرهها
شنبه 21 مارس 2009 - 01 فروردین 1388
كتيبه اي ماندگار ازصابر | شنبه یکم فروردین 1388 | 5:8 بعد از ظهر | + | موضوع: فصلِ پرواز |
